76 lat temu zmarła Lucy Maud Montgomery

Podobny obraz

Drogi Przyjacielu, (…) nie czuję się lepiej i już nigdy lepiej czuć się nie będę” – pisała w 1941 roku w swoim ostatnim liście do szkockiego dziennikarza Georga Macmilliana Lucy Maud Montgomery. „Ostatni rok był dla mnie pasmem ciosów. Mój starszy syn zniszczył swoje życie i jego żona go opuściła. Nerwy mojego męża są w jeszcze gorszym stanie niż moje. Przez dwadzieścia lat utrzymywałam w tajemnicy, jakiej natury były jego ataki, ale one złamały mnie na końcu (…) Sytuacja wojenna zabija mnie. (…) Spodziewam się, że nadejdzie mobilizacja i zabiorą na wojnę mojego drugiego syna, a wtedy poddam się i zaprzestanę wysiłków, by podnieść się z choroby, bo nie będę miała po co żyć.”

Wszystkie obawy autorki „Ani z Zielonego Wzgórza” sprawdziły się szybciej, niż przypuszczała. Kilka miesięcy później jej młodszy syn, 26-letni Stuart Macdonald, ukończył studia i został powołany do wojska, a tuż po tym wydarzeniu, 24 kwietnia 1942 roku, rodzina znalazła Lucy Maud Montgomery martwą w jej pokoju…

Życie Maud (używała tylko drugiego imienia) od początku okupione było cierpieniem. Urodziła się 30 listopada 1874 roku w Clifton na Wyspie Księcia Edwarda w Kanadzie, jako jedyna córka Hugha Johna Montgomery’ego i jego żony Clary. Miała zaledwie 21 miesięcy, gdy jej matka zmarła na gruźlicę. Ojciec przeniósł się na zachód Kanady, oddawszy dziecko pod opiekę teściom, Alexandrowi i Lucy Manceill, zamieszkałym w rybackiej wiosce Cavendish na Wyspie Księcia Edwarda.

Byli to ludzie o surowych zasadach. Nie potrafili okazać wrażliwej wnuczce troski ani uczuć. Po latach przyznała, że była najedzona i dobrze ubrana, ale nikt jej nie kochał. Kiedy miała 16 lat, uciekła do ojca, który założył nową rodzinę, ale złe stosunki z macochą sprawiły, że po roku wróciła do dziadków. W tym czasie opublikowała w prasie swój pierwszy wiersz.

Mimo sprzeciwu dziadków wyjechała na studia i została nauczycielką. W tym czasie zaręczyła się z dalekim kuzynem Edwinem Simpsonem, którego uznała za świetną partię, lecz szybko odkryła, że nic ją z nim nie łączy, tym bardziej, że … zakochała się z wzajemnością w młodym mężczyźnie, u którego rodziców wynajmowała pokój – Hermanie Leardzie. Obu kandydatów do swej ręki porzuciła jednak, gdy w 1898 roku jej dziadek zmarł, a wuj chciał przejąć dom i wyrzucić z niego swoją matkę. Maud z poczucia obowiązku wróciła w rodzinne strony, by opiekować się babką, aż do jej śmierci.

Już myślała, że zostanie starą panną, gdy w 1903 roku prezbiteriańskim pastorem w Cavendish został Ewan Macdonald. Maud wiedziała, że pastor jest ostatnią jej szansą na założenie rodziny. Zaręczyli się w sekrecie przed babką, a ślub wzięli dopiero po jej śmierci, 5 lipca 1911 roku.

Po ślubie małżonkowie zamieszkali w maleńkiej, liczącej 21 rodzin, miejscowości Leaskdale w Ontario. Lucy szybko zrozumiała, że jej życie, jako żony pastora, nie będzie łatwe. Znalazła się w centrum bogobojnej społeczności, która oczekiwała, że jej rodzina, dom i zwyczaje będą wzorem dla wszystkich. Musiała udzielać się w kołach dobroczynnych, chodzić na podwieczorki. Dla pracowitej Maud, która każdą wolną chwilę poświęcała na pisanie swoich powieści, była to męka. Na swój los żaliła się w pamiętniku: „Jeśli bogowie chcą kogoś pokarać, czynią go żoną pastora”, „powiesiłabym się na najbliższym krzaku agrestu” – pisała.

W 1912 roku na świecie pojawił się pierwszy syn pisarki, Chester. Drugi, Hugh, urodził się martwy. Cierpienie po stracie dziecka ukoiły dopiero narodziny trzeciego syna, Stuarta, w 1915 roku. Jednak i tym razem szczęście nie trwało długo.

Coraz częściej bowiem dawała o sobie znać choroba, na którą zapadł mąż pisarki. Ewan już wcześniej miewał objawy depresji, ale z czasem zaczęła ona mieć wpływ na życie całej rodziny. W atakach choroby popadał w przerażenie, że jest przeklęty przez Boga. Maud odchodziła od zmysłów. Podawała mu coraz silniejsze dawki leków. Dodatkowo musiała utrzymywać jego chorobę w tajemnicy przed parafianami.

Jakby tego wszystkiego było mało, dorastający Chester zaczął sprawiać coraz więcej problemów wychowawczych. Z powodu swojej krętackiej natury, zamiłowania do hazardu i lekceważenia zasad wpajanych mu przez matkę, popadał w coraz większe tarapaty. W wieku 19 lat wziął potajemny ślub z dziewczyną, która spodziewała się jego dziecka. Małżeństwo rozpadło się jednak bardzo szybko.

Nadzieją dla Maud był młodszy syn, który studiował medycynę. To właśnie Stuart po latach wyznał swojej córce Kate, że jej babka popełniła samobójstwo, a ona, po śmierci ojca, ujawniła tę tajemnicę prasie. Pokazała też list, który znaleziono przy Maud: „Niech Bóg mi wybaczy i mam nadzieję, że wszyscy inni mi wybaczą, nawet jeśli nie będą w stanie tego zrozumieć. Moja sytuacja jest zbyt trudna do zniesienia i nikt nie zdaje sobie z tego sprawy. Cóż za kres życia, w którym starałam się zawsze robić wszystko najlepiej.”

Pisarka została pochowana na cmentarzu w Cavendish, niedaleko rodzinnego domu. Ewan spoczął obok żony rok później.

Podobny obraz

Źródło: MH Życie na gorąco, Źródła zdjęć: [1] [2]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *