Wielkanocne obyczaje

Podobny obraz

Śmigus-dyngus jest naszą tradycją. Ale inne państwa chrześcijańskie obchodzą Wielkanoc według swoich zwyczajów. Warto je poznać.

Święta Wielkiej Nocy są obchodzone najczęściej na dwa sposoby. W części krajów Europy widać wyraźnie w obyczajach tradycje jeszcze przedchrześcijańskie. Zabawne, czasem rubaszne, ale zawsze związane z przesileniem wiosennym i nadziejami związanymi z budzeniem się przyrody do życia. W innych dominuje kult powagi, a następnie radości ze Zmartwychwstania Zbawiciela. Obrzędy towarzyszące uroczystościom kościelnym akcentują głęboką wiarę lokalnej społeczności i przywiązanie do wielowiekowej tradycji jej eksponowania. Czytaj dalej

Pogrzeb żuru i spalenie Judasza, czyli Wielkanocne zwyczaje

Dziady śmiguśne, czyli owinięte w słomę maszkary, pojawiają się w nocy z Niedzieli na Poniedziałek Wielkanocny tylko w beskidzkiej wsi Dobra, koło Limanowej. Twarze skrywają za maskami z futra, wydają jedynie pomruki i trąbią na blaszanym rożku. Gestami proszą o datki, opornych polewają wodą. Tradycja ta podobno wywodzi się jeszcze od jeńców, którzy uciekli z niewoli tatarskiej. Z obciętymi językami i poranionymi twarzami, otuleni słomą, tułali się, szukając pomocy. W wielkanocną noc dotarli do tej właśnie wsi. A że mieszkańcy przyjęli ich i pomogli – na pamiątkę tego wydarzenia wieś otrzymała nazwę Dobra. Czytaj dalej